FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA
FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA İlk kitaplarında çocuk ve Allah (1940) ile dikkati geniş biçimde çeken şiiri Garipçiler ve 1940 toplumcu kuşağı gibi çağdaşlarının ürünlerinden alabildiğine ayrı bir kişilik sergiliyordu.bu özgünlüğünü akımların ve modaların dışında kalarak daima sürdürdü.Ancak şiiri yeni temalar ve anlatım özellikleriyle değişiklikler de gösterdi.Başlangıçta temaları arasında en önemli yeri Tanrı-İnsan ilişkileri doğa zaman ,ölüm vb tutuyordu.Gece, gökyüzü.gökyüzü ,yıldızlar ,bitkiler zengin bir everen canlandırıyor.bunların kuşattığı çevrede yalnızlığını duyan insan sonsuzluk ,Tanrı ,inanç,ölüm konularında yanıtlar arıyordu. Ele aldığı insanı kimi zaman en eski uygarlıkların bilinçaltına sinmiş etkileri içinde (Taş devri,1945;Asu,1956,Yeditepe şiir armağanı) Kimi zaman uzay çağının yenilikleri arasında (Aylam,1962)canlandırmayı denedi.Destan onun düşkünlük gösterdiği türlerden birini oluşturdu.Bu türde Türk tarihinin ki...